Ouder/ peuterproject Duimelot.



Het begin en het doel van Duimelot.

In oktober1996 startte het ouder/peuter project. Het ging om een bijzonder samenwerkingsverband tussen de peuterspeelzalen van de IJsselsteinse Stichting voor welzijn ( IJSW )en verpleeghuis “Isselwaerde”.
Dit hield in dat er een groep peuters elke maandagmiddag in Isselwaerde gingen spelen. Er werd door de leiding van de peuterspeelzaal en de activiteitenbegeleiding van Isselwaerde activiteiten georganiseerd voor peuters en ouderen. De peuters gingen dan samen met de ouderen bv. Spelletjes doen, liedjes zingen of knutselen.

Het project diende voor het belang van de oudere als dat van de peuter. De komst van de peuterspeelzaal in Isselwaerde bedroeg in belangrijke mate bij, aan het doorbreken van het isolement, waarin veel dementerende ouderen verkeerden die in het verpleeghuis waren opgenomen. Door de aanwezigheid van de kinderen gaven de kinderen de bewoner de kans fundamentele behoeften te uiten. De kinderen riepen bij de bewoner gevoelens van ontroering, ontferming en zorg op. De kinderen stelden ook geen eisen aan de bewoners. De bewoners konden op hun eigen niveau reageren en hoefden zich niet beter voor te doen dan ze waren. Maar ook de peuters profiteerden van het contact met de ouderen. Zij aanvaarden dat het leuk was met ouderen te spelen en de onvoorwaardelijke aandacht van de ouderen gaf op de kinderen een rustgevend effect. Kortom: “Plezier voor twee”.

De naam van het project is gekozen door de bezoekers van de dagbehandeling. Ze konden kiezen uit vier namen die de werkgroep had uitgekozen. De naam van het project moest voor de ouderen en de peuters herkenbaar zijn. Iedereen kent immers het versje naar bed, naar bed, zei duimelot.

Mijn terugblik van 12 jaar “Duimelot”.
Ik begon in december 1999 als ziekenvervangster bij de peuterspeelzalen van IJSW. Bij Duimelot was mij collega ziek en ik viel in.
Ik kende het project niet, maar was meteen enthousiast. De groep bestond uit 6 kinderen, maar het lokaal was groot genoeg voor wel 14 kinderen. Ik vond dat ik daar wat aan moest doen, voordat mijn collega terug kwam. Ik ging naar de koffieochtenden van mijn naaste collega’s om te vertellen wat “duimelot” in hield. De ouders werden enthousiast en de groep liep vol. Mijn collega kwam niet terug, wegens lichamelijke klachten mocht zij niet meer in het peuterwerk werken. Ik nam het over in het jaar 2000 voor vast op deze groep.